Þegar "heima" verður "heima"

Þegar ákvörðun var tekin að við skyldum flytja til Belgíu og samningar fóru á milli... þá var eitt atriði sem mér fannst skipta miklu máli. Það er lengd samningsins. Ég var alveg harð ákveðin í því að þetta yrðu að vera þrjú ár alla vegana.... eftir alla okkar flutninga hef ég komist að því að það tekur alveg ár að komast inn í hlutina og langaði mig ekki að vera búin að keppast við að koma okkur inn í allt finna út úr hinu og þessu og svo værum við bara næstum að fara þegar allt var að komast á gott ról.
Það er nefnilega einmitt þannig sem það hefur verið líka núna.... við vorum búin að búa hérna í ár í byrjun júlí og núna þegar ég kom heim með krakkana úr litla fríinu okkar í svíþjóð þá fékk ég þessa tilfinningu ahhhhhh nú er ég komin heim. Viktor var veikur og ég þurfti að fara með hann til læknis og það var bara svo gott að vera að fara með hann til okkar læknis sem þekkir okkur best og veit allt um hann og á leiðinni heim þaðan þá bara sló það mig. Núna finnst mér Belgía vera heima...
Við erum reyndar alltaf frekar fljót að aðlagast og komum okkur vel fyrir í húsakynnum okkar en það er samt ekki bara það sem ég á við... heldur heildar pakkinn.... vera með lækni, vita hvert á að leyta ef við erum í vandræðum með eitthvað í húsinu. Barnapía, vinir og fleira og já þessi heima tilfinning.

Annars langar mig að mæla með góðri lesningu fyrir alla.... bæði foreldra og ekki. Bókin hans Hugo Þórissonar, Hollráð Hugaos. Ég las í gegnum hana um daginn og fannst hún góð og athyglisverð, mikið sem hægt er að taka úr henni og heimseta í raunveruleikan þegar verið er að ala upp börn eða bara muna síðan við vorum lítil.

Setning úr bókinni sem mér fannst alveg frábær:
"En höfum hugfast að fötlun barns er afmarkað sérkenni þess, fremur en einkenni þess." Þessi setning finnst mér taka saman það sem ég meina svo oft þegar ég óska þess að fólk geti horft á Viktor sem Viktor og jú hann er með auka litning en ekki bara auka litninginn og svo Viktor. Finnst mér þetta eiga við um alla sem hafa einhverskonar fötlun.

Hér í Belgíu hefur góða verðrið leikið við okkur, svo loksins fékk heimasætan að taka framm laugina síðan í fyrra og göstlast í henni og leika sér. Svo vonum við bara að það verði bara framhald á þessari rjóma blíðu svo við getum haldið áfram að njóta sumarfrísins.

troðslu keppni í garðinum :)

sundkelling

Svona slá vinir okkar garðinn sinn ;) sveitinn

krúttin 

Skúli fúli yfir að fá ekki að borða sand...

Þessi gullklumpur er 16 mánaða í dag:)

S

Drasl = hamingja

Heimilisfaðirinn er ekki mikið heimavið þessa dagana en þegar hann kemur heim rétt um kvöldmat þá hjálpar hann mér við að klára kvöldrútínuna. Í síðustu viku var ég að koma krökkunum í háttinn og hann var niðri að taka til dótið eftir okkur. Þegar ég kom niður þá sagði hann "ég horfði yfir stofuna áður en ég byrjaði og hugsaði rosalega er mikið drasl/ dót út um allt hjá okkur alltaf hreint" Meðan ég tók saman dótið fyllti alla dótakassa og raðaði stóra dótinu þá fór ég að hugsa.... Það er ekki drasl hjá okkur þetta er bara vísir á hamingju. Ég bara ha.... hann sagði já allt þetta dót sem þið hafið verið að leika með sýnir bara að það hefur greinilega verið mjög gaman hjá ykkur í dag.... og mikil hamingja og gleði. Jáhá ég er sko alveg sammála honum, það var búið að vera alveg rosalega gaman hjá okkur. Þegar ég er að fussa og sveija yfir einhverju drasli hjá okkur þá minni ég mig á að þetta sé nú bara hamingja... eintóm hamingja :)

Ísland....Íslendingur...

Yndislegt var það að fara til Íslands og ekki spillti fyrir að við fengum glimrandi veður í heilar tvær og hálfa viku. Það ringdi held ég bara einu sinni í 2 tíma.... og það er ótrúlegt... meiri segja bændur og aðrir gróður ræktarar voru farnir að vandræðast með vökvunar búnað fyrir allan gróðurinn og túnin ;)

Það er alveg heilt ár síðan við fórum heim síðast og þegar maður er búin að vera svona "lengi" í burtu þá gleymir maður smá tilfinningunni að vera á Íslandi. Tilfinninginn kom fyrst þegar ég labbaði út af Keflavíkur flugvelli og mætti mér norðan strekkingur í um það bil °10 gráðum og vindstigum. Frír hárblástur og börninn vöknuðu furðulostinn. Stormur yrði þetta kallað í öllum þeim löndum sem við höfum búið í ;) ;).  Lyktin, hreina loftið og bara að keyra á Reykjanesbrautinni uppúr miðnætti.... yes we landed on the moon... skildi ég loksins.

Sumartími og vetrartími....  kl 06:00...... yesss... Fresh fresh eins og einhver orðaði það.. það tók svo nokkrar daga að stilla klukkuna hjá þessum elskum :D

Sundlaugarnar vá það eru bara enginn orð yfir það hvað við fjölskyldan elskum að fara í sund... meiri segja Viktor finnst þetta æðislegt og var að myndast við að gera bombur ofan í laugina ;) ;) Talent þar á ferð ;).

Svo fengu foreldrarnir menninga sjokk þegar þau skelltu undir sig betri fætinum og skunduðu í bæinn eitt kvöld. Fengu þar staðfestingu að þrátt fyrir að þeim finnst þau ekki deginum eldri en tvítugt þá var komið einhver ósköp af miklu yngra fólki en þau.... hmmm :)

Raðirnar inn á skemmtistaðina er auðvitað kapítuli útaf fyrir sig..... ég stóð fyrir utan B5 og horfið á hana hreyfast reglulega eins og alda fram og til baka fram og til baka.... Fólkið hafði mikla trú á því að með því að ýta hressilega á næsta mann þá myndi það líklegast komast fyrr inn.... Ég horfði meiri segja á eina stelpu bíta aðra í handlegginn útaf því henni mislíkaði eitthvað að verið var að ýta á hana. Svo er það önnur Ella hversu mikið fólk er inni á hverjum stað og hvernig og hvað gerist ef... og þá segi ég ef... það myndi kvikna í... Það var einmitt sænskur vinur minn sem spurði mig að því fyrir nokkrum árum þegar við vorum komin inn á B5 :D... og auðvitað fylgdi ekta íslensk setning... ahhhh það reddast.

Annars erum við komin "heim" og var Andrea í skýjunum yfir að hitta krakkana í götunni og Viktor byrjaði í leikskólanum. Semsagt hann fékk nógu "lélegt" þroska og hreyfi próf til þess að komast inn í leikskólann.... víhúúúúúúú.

Við kíktum við á föstudegi og byrjaði hann svo á mánudegi... hann er í leikskólanum 3 daga í viku til að byrja með og fær meðferð alla dagana. Þrisvar í viku sjúkraþjálfun, þrisvar í viku iðjuþjálfun og tvisvar í viku talþjálfun, svo púslum við í kring tímanum sem hann er í leikskólanum. Við byrjuðum í iðjuþjálfun hjá Katrin og hún sagði að í dag ætlaði hún bara að skoða hann og sjá hversu mikið hann gæti og hvort það væru miklar breytingar síðan síðast. Ég sá að hún var smá hissa á því hversu duglegur hann var og ég sagði við hana að hann hafi nú átt frekar slæman dag þegar hún gerði prófið. Hún brosti og sagði einmitt það sem ég og Óli höfum alltaf talað um... það er nú bara gott... þá getur hann bara orðið miklu betri. :) Hann var voða hress og kátur hjá sjúkraþjálfaranum Bart og má klárlega sjá að honum finnst skemmtilegast það sem hann á að gera hjá honum. Það er að standa og hreyfa sig og sýna og æfa allan hreyfi þroskann. Bart sagði við mig að hann væri bara að fylgjast með honum og hafði að orði að Katrin hefði talað um töluverða breytingu á honum. Mömmu hjartað gladdist, svo benti hann mér á góða punkta í því hvernig Viktor beytir líkama sínum og aðra sem væru ekki eins góðir eða svokallaðar hagvæmar hreyfingar (being economic) og þyrfti að hjálpa honum að leiðrétta það. (Það er semsagt að börn með Down heilkennið vilja oft vera mjög simmetrísk og standa þar að leiðandi upp þannig.... sem er yfirleitt erfitt.) Við hittum einnig Tine sem sér um talþjálfunina, Viktor lét hana nú bara elta sig hingað og þangað og spilaði svoldið með hana. Hún talaði nefnilega um að það þyrfti alltaf að gera "æfingar"/vinna með börnin eins og þeim þykir áhugavert. Viktor var orðin smá þreyttur og vildi bara stöðugt fara í nýjan leik... og var því nóg að gera hjá Tine:)

Við erum mjög ánægð með alla meðferð sem Viktor fær og leikskólin sjálfur er líka fínn en mömmunni finnst eitthvað erfitt að skilja litla gullklumpinn sinn eftir hahaha... En það kemur, líklega meiri aðlögunar tími sem þarf fyrir mömmuna en drenginn ;).

Skólinn hjá Andreu klárast svo núna í lok júní og tekur við 8 vikna sumarfrí.... wihooooo.... hahah Við vonumst að sjálfsögðu eftir því að það verði bara yndislegt veður svo við getum bara verið að dunda okkur utan húss. Verður vafa lítið mikið fjör.

En þangað til næst

S

Svart eða hvítt.... eða kannski grá köflótt

Hvað gerir maður þegar það kemur spurning á mann sem gerir mann orðlausan..... hugsar í smá stund og hendir svari til baka sem gerir manneskjuna alveg eins orðlausa.... eða hvað???

Já þar sem ég stóð í veislu og spjallaði við fólk þá komst ég að því að það er alveg hreint fullt af fólki sem trúir því bara að lífið sé svart eða hvítt.... Ég einhvernveginn í einfeldni minni hélt að margir og kannski bara allir á Íslandi hefðu lært mikið af efnhagshruninu árið 2008. Ekki það að það ætti kannski að kenna fólki allt um lífið þá held ég samt að það gæti hafa kennt því margt. En sumir eru bara fastir í einhverri bólu og halda að lífið sé svart eða hvítt.

Mér brá mikið þegar fyrsta spurning eftir að manneskjan sem stóð á móti mér fékk vitneskju um að Viktor væri með downs heilkennið var...."hvernig er það, finnst þér fólk horfa mikið á þig/ykkur"???  Við vorum að labba, ég stoppaði í smá stund, hugsaði og sagði svo... já sérstaklega hér á Íslandi.  Henni varð svoldið á, svona eins og hún ætlaði ekki að trúa því að svoleiðis væri það á Íslandi....

En svoleiðis er það nú bara, landið er lítið og fá erum við og því færri sem eru eins og hægt er að orða það "öðruvísi".  Þar að leiðandi finnst mér oft eins og ein góð vinkona mín orðaði það ef þú ert ekki í grænum buxum eins og við hin þá færð þú bara ekki að vera með.

En samtal okkar hélt áfram og varð áhugasamara eftir því sem leið á, við fórum út í þá skemtilegu umræðu hvað það væri að vera fullkomin og hvað ekki og aðrar áhugaverðar pælingar. Eftir miklar pælingar endaði ég síðan þessar umræður með því að benda henni létt á það að lífið væri kannski ekki svart og hvítt heldur bara grátt eða köflótt... og að ég ætti tvö yndisleg börn sem fyrir mér væru fullkomin. Hún varð hvumsi og horfði á mig, setti höfuðið á hlið og úr augum hennar skein.... svona ææ og á móti horfði ég á hana og úr augum mínum skein... æ getur verið að hún sé að misskilja margt við lífið.

sumarfrí

Yndislegasti tími ársins er runninn í garð hjá okkur fjölskyldunni, það er þegar heimilisfarðirinn er í fríi. Við byrjuðum á að kíkja aðeins í sólina og var það bara hreint yndislegt. Krakkarnir eru búin að vera í essinu sínu, Andrea hertók föður sinn í leik og Viktor notaði tímann í labberí sem endaði yðulega ofan í sundlaug skvettandi og skríkjandi.
Viktor fékk reyndar mjög háan hita og bronkeitis, þurftum við því að fara með hann á spítala en blessaðist það allt saman vel. Held að þetta hafi verið verst fyrir sálartetrið á mömmunni þar sem að hún þjáist af þessu nagandi samviskubiti sem held ég að margar mæður þjást af. Nokkrar vinkonur mínar hafa talað um þetta og einmitt skrifað pistil um þetta. Það er þegar þú hefur samviskubit yfir því að þú sért ekki að ná að gefa báðum börnunum eða öllum börnunum þínum næga athygli/ sinna þeim eins og skyldi. Ég fór um nótt með Viktor upp á spítala og hafði því alla nóttina til að velta þessu fyrir mér... ég hafði miklar áhyggjur yfir því að ég væri bara ekki búin að ná að gera nógu vel fyrir Andreu síðan Viktor fæddist. Þetta er auðvitað þetta venjulega samviskubit sem margar mæður fá, blandað í það er auðvitað að fæðing Viktors var erfiðari útaf fréttunum um auka litninginn og auðvitað þarf ég að gera aðeins meira fyrir hann þar að leiðandi.
Ég lág þarna með litla gullið mitt og hugsaði um stóru stelpuna mína og vonaði að hún væri nú ekki búin að lýða of mikið fyrir þetta allt saman. Ég varð mjög leið og hugsaði, verður þetta alltaf svona ef við förum í frí þá kannski þarf að fara stundum með Viktor á spítala eða til læknis því hann er viðkvæmari en ella. Æ og hún þarf að koma upp á spítala og vera heilan dag meðan við bíðum eftir því að vita hvort við gætum farið heim á hótel. Hún er svo dugleg þessi yndislega stelpa okkar og sat hún og beið á meðan við þurftum að redda ýmsu með tryggingar og annað og bíða eftir því að Viktor gæti fengið lyfið. Ég varð alveg yfir mig leið og fannst þetta svo leiðinlegt fyrir hana og hugsaði hvað þetta væri nú erfitt fyrir þetta stíri að fatta. En auðvitað þekkir hún ekkert annað. Á meðan ég var í öngum mínum yfir þessu þá sagði Óli mér að hún hafi verið í essinu sínu yfir því að vera bara ein með pabba sínum :D. Það er lítið annað hægt því að gera en að gefa henni alla þá ást og umhyggju sem við eigum og leyfa henni einmitt að njóta sín líka ein með mömmu og pabba endrum og eins.

Við æltum að halda áfram að njóta sumarfrísins saman :)

S

mini diskó allir í stuði

Alltaf að líkjast pabba sínum meir og meir;)

Hópur sameiginlegra einkenna.

Þegar læknarnir sögðu fyrst við okkur að þeim grunaði að Viktor væri með Down heilkennið þá rökstuddu þeir mál sitt með að benda á líkamleg einkenni sem eru tengd down heilknenninu. Skásett augu, línan í hendinni og svokölluð sandalatá. Ég man hvað ég var ringluð og skildi ekki upp né niður í því sem verið var að segja við mig.... Óli var með eina línu í hendinni, ég með sandalatá og hann var bara alveg rosalega líkur systur sinni.
Við fórum strax í það að skoða betur þessi líkamlegu einkenni sem læknarnir töluðu um og hef ég sankað að mér allskonar upplýsingum síðan. Ég ákvað að þetta gæti orðið hin ágætasta lesning fyrir alla og úr kom þessi fíni pistill ;)

Orðið down heilkenni er búið til úr orðunum heild einkenna og táknar því hóp sameiginlegra einkenna. Það var árið 1866 sem Enski læknirinn John Langdon Down bar fyrstur kennsl á þessi heild einkenna. Þetta var að sjálfsögðu á undan þeirri tækni sem til er í dag að bera kennsl á gen og litninga í gegnum erfðafræðina, og var því ekki vitað að það væri auka 21. litningurinn sem veldur því að barn fæðist með down heilkennið. Heldur voru einstaklingar greindir eftir líkamlegum einkennum.

Augun: Augu einstaklings með down heilkennið eru oftast svoldið skásett, það er ytri augn hornið beyist upp en ekki niður sem er oft kallað möndlulaga augu. Einnig getur verið að það sé smá brot af skinni innst í augnkróknum og er þetta kallað á ensku Epicanthic folds. Ef þið klikkið á linkinn sjáið þið góða mynd sem að útskýrir þetta enn betur og gefur einnig skýringu afhverju í eina tíð fólk með down heilkennið voru kallaðir mongólítar.

Það sem mig finnst það fallegasta við augun hans Viktors er einmitt eitt af þessum einkennum og það eru ljósir deplar í lithimnunni eða eins og við höfum alltaf kallað þetta perlufestinn (á ensku brushfield spots). Eins og sést á myndunnum af klumpnum og best á mið myndinni. Augun hans Viktors eru kannski ekkert rosalega skásett en möndlulaga eru þau;)

Add caption

Nef: Nef brúin getur verið minni og eða getur litið út eins og einstaklingurinn sé með enga nefbrú og þá lítur nefið oft út eins og það sé smá klesst eða aðeins breiðara. Ég myndi ekki segja að þetta væri hjá Viktori en ég hef einmitt séð myndir af börnum með downs sem eru þannig og þá lýtur einmitt út eins og nefið sé smá breiðara. 

Eyrun geta verið minni, legið neðar á höfðinu og eða brjóskið efst á eyranu legið niður eða verið aðeins misformað.

Munnurinn: Margir halda að tungan á einstaklingum með down heilkennið sé stærri en á öðrum en oftast er það ekki þannig, heldur er munnur þrengri og allt þar í kring. Til að mynda nef og eyrnaöng ofl. Ástæðan fyrir þessari mítu um að tungan sé stærri kemur líklegast að mestu útaf því að tungan stingur sér út meira en hjá okkur hinum :). Ástæðan fyrir því er eitthvað sem ég hef talað um áður á blogginu mínu og það er lág vöðvaspenna. Þar sem að tungan er gerð úr mörgum vöðvum og auðvitað allt svæðið þar í kring gerir lága vöðvaspennan á þessu svæði það að verkum að sæta tungan á það til að stinga sér út. Er þetta oft ástæðan fyrir því að einstaklingar með down heilkennið þurfa á talþjálfun og sér æfingar til að þjálfa upp styrk á munnsvæðinu.

Tennur: Tennurnar eiga það til að koma seinna hjá einstaklingum með down heilkennið og eiga það til að koma ekki í "réttri" röð. Þá koma kannski jaxlar upp áður en frammtennur og svo framvegis. Viktor fékk sýnar tennur á "réttum" tíma hvað svo sem það þýðir hahaha og í þessari týpísku röð en hann er með smá beittari neðritennur en Andrea var með. Við fórum með hann til tannlæknis til að athuga hvort þetta væri í lagi og sagði tannlæknirinn mér það að þetta væri nú ekki mikið og pússaði hann þær smá til að það væri öruggt að þær meiddu hann ekki. Tannlæknirinn sagði mér einnig að einstaklingar með down væru með minni karíus en við hin en hinsvegar væru þau með viðkvæmari góm/tannhold og þyrfti að passa að bursta það vel og fylgjast með.

Hendur: Einstklingar með down heilkennið eru oftast með styttri og bollulegri hendur.... sem að eru bara þær krúttlegustu sem ég hef séð hahaha. Eins og ég talaði einnig um í öðru bloggi er eitt af líkamlegum einkennum ein lína í gegnum lófann. Þrátt fyrir að þeessi eina lína (single transverse palmar crease) sé talin eitt stórt líkamlegt tákn um down heilkennið eru aðeins 45% af einstaklingum með heilkennið með hana. En hún er talin stafa að lágu vöðvaspennunni, það er lófinn var ekki kreystur fast aftur þegar hann/hún var að vaxa og dafna í móðurkviði. 

Stundum er litli putti lítilega beygður inn að baugfingri og hlutfallslega minni.

Fætur: Svokölluð sandala tá er þegar bilið á milli stóru tá og hinna tánna er meira en eðlilegt telst. Læknarnir í Danmörku vildu meina að Viktor væri með svoleiðis en eftir að hafa skoðað myndir já og kannski bara mínar eigin tær :D haha þá myndi ég ekki segja að hann sé með hina svokölluðu sandalatá ;)

Sandalatá mynd fengin að láni

Viktors tásur;)

Lág vöðvaspenna (sem ég kom aðeins inn á að ofan) er eitt af stærstu líkamlegu einkennum down heilkennisins. Hefur þetta áhrifa á alla vöðva líkamans og hefur áhrif á hreyfigetu, styrk, tal og þroska.   Það er ekki hægt að lækna lága vöðvaspennu, hinsvegar er talið miklvægast í dag svokölluð snemmtæk íhlutun. Skiptir því máli að einstaklingar með down heilkennið fái sjúkra- , talþjálfun og aðra örvun snemma á lífsleiðinni. Þegar Viktor var lítill þá las ég mér mikið til um þetta og reynslu annara foreldra af þessu. Þar töluðu þeir um að barnið væri mjög slappt og stundum eins og spagettí sem væri að renna úr höndunum á þeim. Þessa tilfiningu fékk ég aldrei og gat ekki tengt við mína reynslu, enda hefur það svo komið á daginn eftir allskonar þroskapróf, sjúkraþjálfun og annað að Viktor er ekki með svo mikla lága vöðvaspennu.  Hún er að sjálfsögðu til staðar en hann er víst samt bara frekar sterkur og þegar fólk bendir okkur á það þá bendum við þeim á víkingageninn :D

Hér sést vel hjá Viktori lága vöðvaspennan, þessi mynd er tekin í einum af fyrstu sjúkraþjáfunar tímunum

Bolli komin á brettið :)

Það sem mér finnst mikilvægt fyrir alla að vita er að ekki allir sem eru með down heilkennið hafa öll þessi einkenni. Einnig er það þannig að margir sem ekki eru með heilkennið hafa eitt eða fleiri af þessum einkennum. Og síðast en ekki síst að einstaklingar með downs líkjast fyrst og fremst fjölskyldu sinni en ekki hvort öðru.

S

Þroskandi lærdómur :-)

Hér höfum við haft í nógu að snúast, byrjaði vikan á öðru þroskaprófinu hans Viktors. Við ákváðum eftir að Viktor fékk svona glimrandi niðurstöður úr síðasta þroskaprófi og þar að leiðandi var hann ekki tillgengilegur allri þjónustu sem börn með downs heilkennið eiga yfirleitt rétt á, að bíða með að setja hann á leikskólann þangað til við gætum fengið nýtt mat. Í ljósi þess að mikið hefur gengið á síðan klumpurinn fæddist og varla liðið ein vika síðan við fluttum til Belgíu utan læknis eða sjúkraþjálfara tíma þá langaði mig bara að njóta þess að vera með hann heima. 

Við mættum hress og kát í endurhæfingastöðina sem er staðsett við hliðiná leikskólanum og tók á móti okkur hress kona sem framkvæmdi sjálft greindarprófið og Bert sjúkraþjálfari sem sá um gróf hreyfiþroska hluta prófsins. Ég var með svona blandaðar tilfinningar til prófsins og dagana á undan með á víxl hvíðahnút eða bara æ what ever tilfinningu... Þar sem að ég vil að sjálfsögðu að orkuboltinn minn eigi stjörnu dag eins og síðast og sýni hvað hann er flottur en á hinn bóginn þá langar mig rosalega að hann komist inn í meðferðarúrræðin hjá endurhæfingastöðini og geti því mætt í leikskólann og fengið alla þá hjálp sem hann þarf þar. Í stað þess að ég þurfi að keyra hann í meðferðir annarstaðar.

Svona þroskapróf eru öruglega mjög góð og þjóna sýnum tilgangi en ég set stórt spurningamerki við margt í þeim og held ég að mjög margir foreldrar myndu fá áfall, því að mínu mati þá er þetta bara mjög erfitt. Hahaha. Allir hlutir sem börnin eiga að vinna með eru í míni útgáfu og til að mynda þegar Viktori var réttur bíll (n.b. pínulítill bíll sem svona 5 ára leika sér með) og ætlunin er að hann sýni að hann viti að það eigi að rúlla honum..... þá auðvitað tók hann bílinn og tróð honum beint í munninn.... Jaha eins og flest öllu þessa dagana ( jú hann er að fá 4 nýjar tennur).  Bílarnir sem Viktor hefur verið að leika sér með eru svona svoldið stærri og jú jú hann kann alveg að rúlla þeim en þegar manni er réttur bíll sem er í Cherios útgáfu þá heldur maður auðvitað að þetta sé Cherios og styngur honum bara í munninn :D Nei nei annars þá veit ég ekki alveg við hverju á að búast en Óli sagði eftirá að ef hann fengi ekki þjónustuna núna þá fengi hann hana aldrei.... hahahah fannst hann ekki alveg eiga stjörnu dag. :) En það gekk mjög vel í grófhreyfi hlutanum og fengum við að heyra aftur að hann er mjög sterkur og með góða líkamsstöðu. Prófið var framkvæmt á svona stórri stamri leikfimisdýnu og voru að renna á mig tvær grímur rétt eftir að Bert byrjaði þar sem að drengurinn var að myndast við að sýna takta við að skríða. Hvað átti þetta eiginlega að þýða.... við sem vorum búin að rembast eins og rjúpan við staurinn í marga mánuði að fá hann til að mjaka sér áfram :D... en nei ekkert gekk. En í miðju prófi þar sem að jú ok er auðvitað yndislegt að fá frábærar niðurstöður en mættu kannski bara vera meðal svo að hægt væri að koma honum inn á leikskólann :D hahaha Allavegana við vorum nokkuð sátt þegar við gengum út úr prófinu með nýjan tíma eftir tvo daga fyrir seinni hluta prófsins og niðurstöðutíma 11. maí.

Við Viktor brunuðum svo í tékk hjá Tannlækninum í Gent í gær, því að klumpurinn er með smá beittar neðri tennur og vildum við vera viss um að þær væru ekki að meiða tunguna hans. Ég var smá stressuð því að mér hafði verið sagt að oft þyrfti að svæfa börn með downs heilkennið þegar þau fara til tannlæknis því að þau væru voðalega viðkvæm í gómnum. Vissi ekki hvort þetta yrði bara svona viðtalstími og ég myndi koma aftur eða hvort eitthvað yrði reynt að gera á staðnum. Allt gekk eins og í sögu og pússaði tannsi aðeins tennurnar og sagði að þetta væru hinar fínustu geiflur :) og að Viktor hefði staðið sig voða vel... Svo það var heldur betur glatt móður hjartað sem gekk út í bíl eftir þennan túr. Gleðin hélt áfram þegar heim var komið því að þegar við lágum á gólfinu að leika þá byrjaði HR gullklumpur að skríða.... Það er ekki laust við að það hafi meirisegja eitt lítið gleðitár látið sjá sig ;) Fögnuðum við þessum merka áfanga með því að Viktor prófaði pasta í fyrsta skiptið og mamma og pabbi skáluðu í Coke;)

Í dag var svo seinni hluti prófsins og gekk hann mjög vel því að það var jú verið að mæla málkunnáttu Viktors :D hhahahahha ég var mikið búin að hlæja að þessu og fannst þetta allt saman mjög merkilegt. Hvað átti eiginlega að mæla þegar barnið er 1 árs og segir bara mamma.... En þetta átti eftir að verða heldur betur spennandi þar sem að mér var tilkynnt að Viktor "talaði" bara vel hahah já semsagt miða við aldur... þá blaðrar hann víst mjög mikið sem ég reyndar vissi... En það voru alskonar skemtilegar æfingar með dót og fannst mér sérstaklega skemmtilegt þegar konan notaði bolta til að fá Viktor til að tjá sig. Þar henti hún boltanum til hans og fékk hann til baka frá honum og allskonar babl og skemmtilegheit í leiðinni :D Svo var skoðað hvernig hann borðar og notar tunguna til að hreyfa fæðuna á milli og gerir hann það líka víst bara nokkuð vel. Svo við vorum bara mjöög sátt og glöð þegar heim var haldið. Þar tók á móti okkur sjúkraþjálfarinn hans Viktors og var hún í skýjunum yfir nýtilfundinni skrið tækni hans.

Eftir viðburði vikunnar þá sit ég og sé hvað ég hef lært mikið nýtt og hugsa enn og aftur hversu yndislegt það er hvað Viktor hefur kennt og gefið okkur mikið. 

S