Atvinnumaður morgun dagsins!!

Ég held ég hafi nú komið inn á það aðeins hér í blogginu að Andrea byrjaði að æfa fótbolta núna í sumar. Henni finnst þetta voðalega gaman, æfir hún einu sinni í viku og svo eru oftast leikir á laugardags morgnum. Hún æfir með lokal liðinu hérna í sveitinni hjá okkur og eru það bara strákar sem hún æfir með. Semsagt hún og strákarnir í bekknum hennar eða einu ári yngri og eldri, hún þekkir þá alla og er góð vinkona þeirra. Svo það er ægilega gaman oftast á æfingum og tala nú ekki um þegar hún fer að keppa. Hún er eina stelpan í hennar árgangi en það eru nú ein og ein í einhverjum árgángum hjá Sparta Wortegem.

Fótboltinn hjá stelpum byrjar ekki hjá liðinu sem Óli spilar með fyrr en stelpurnar eru held ég 11 ára og oftast bara hjá liðunum í kring ekki fyrr en um 8 ára aldur. Svo það tíðkast víst mikið að stelpurnar séu bara að spila með strákunum upp að þeim aldri.

Árgangurinn hennar Andreu hérna í Sparta Wortegem er yngsti flokkurinn og þau eru öll tiltölulega nýbyrjuð að æfa og því getan og árangurinn eftir því.:) Óli hélt því fram að hugsanlega væru þau lélegust í Belgíu til að byrja með (hahah) en það er ótrúlegt hvað þau hafa náð miklum árangri bara síðan í sumar og maður fyllist þvílíku stolti að sjá framförina. Leikirnir byrjuðu á því að enda í ansi mörgum tugum og núll fyrir hinum en þeim tókst nú að vinna leik um daginn og held ég að stelpan okkar ætlaði að springa úr stolti. Þar fyrir utan þá var það Andrea sem skoraði fyrsta markið sem liðinu tókst að skora í leik..... svo þið getið ýmindað ykkur gleðina hjá þeirri stuttu...... Já eða faðir hennar sem var á hliðar línunni þegar frumburðurinn gerði markið... :) :) :) Ég er ekki enþá viss hver var stoltari pabbinn eða dóttirin..... Það var allavegana hringt í miðjum leik gargandi af gleði... :)

Andrea hefur greinilega keppnis skapið frá föður sínum og á það til að fara grenja og verða fúl þegar hún tapar (óli er nú hættur því núna ;)).... og til að byrja með þegar þau töpuðu svoldið oft þá var það orðið fastur liður að hún kæmi vælandi eftir leikinn.... Ég nenni ekki að tapa... búhúúúúhúúú...... ekki það að móðirinn sé ekki keppnis manneskja... heldur þá tekur Andrea þetta bara á næsta level sem ég þekki ekki og get ekki séð sjálfa mig í henni (því það er mikið sem ég sé í henni sem er copy paste frá mér hahaha :)). En vonum bara að hvað sem hún tekur sér fyrir hendur þá kemur þetta keppnis skap henni langt.

En þangað sem ég ætlaði þennan blog póst. Fyrr núna í haust þá spiluðu þau við mjög gott lið sem er um það bil 20 mínútur frá okkur, Andrea var næstum því búin að skora en hitt liðið vann yfirburðar sigur. Ég man að eftir leikinn þá sagði ég Óla frá því hvað þeir hefðu verið góðir þessir litlu strákar og bara 5 ára.... ég sagði honum að það hafð verið tvíburar í liðinu sem voru alveg rosalega góðir já og nokkrir aðrir líka en tvíburarnir voru sérstaklega góðir. Núna á laugardaginn var svo leikur við þetta sama lið og Óli fór með Andreu og var að horfa á. Þegar hann stendur í makindum sínum á hliðar línunni þá kemur maður sem byrjar að tala við hina foreldrana og þeir segja honum að Óli sé leikmaður hjá Zulte Waregem. Maðurinn vindur sér að Óla og kynnir sig gefur honum nafnspjaldið sitt og segir honum að hann sé njósnari frá Zulte Waregem. Semsagt hann vinnur fyrir yngri flokkana hjá liðinu hans Óla, við að finna unga upprennandi fótbolta menn.... Seriously ég átti ekki til orð þetta var leikur hjá 5 ára gömlum krökkum.

En jú jú hann var semsagt að skoða einn úr hinu liðinu og hafði fyrir stuttu "scoutað" tvo aðra spilara hjá þeim sem voru góðu tvíburarnir sem ég hafði sagt Óla frá fyrr í haust. Hann sagði að þetta tíðkaðist hjá flest öllum "stóru" liðunum að hann væri bara einn af nokkrum sem vinna fyrir Zulte Waregem.  Fara þeir svo á mini strætóum og sækja strákana um allar sveitirnar hérna í kring fyrir æfingar. Til dæmis þá er þetta lið sem hann var að njósna um þarna, í 45 mínótna fjarlægð frá Waregem svo það er ágætis tími sem fer í æfingu hjá þessum 5 ára strákum :)

Óli fer svo að segja vini sínum í liðinu frá þessu núna eftir leikinn í gær og þá sagði hann og pabbi hans honum að þetta væri mjög algengt en væri víst ennþá meira hjá stelpu liðinum. Útaf því að stelpu liðinn eru svo fá og er því slegist um "talentana" sem spila með strákunum en það er oftast ekki fyrr en þær eru aðeins eldri. Jáhá... ég verð að segja að ég var smá sjokkeruð yfir þessu öllu saman... kannski er ég svona "naiv" en ég hélt bara að á þessum aldri (5ára+ nokkur ár) ætti þetta enþá bara að vera gaman ;). En hver veit nema að Andrea verði svo "scoutuð" til einhvers af stærri stelpu liðunum ef hún heldur áfram að vera svona dugleg og sýna þessu svona mikinn áhuga. ;) En eitt er alveg á hreinu að mamman ætlar að leyfa henni að hafa bara gaman af þessu eins leeengi og hún vill :)

yfir og út

S

Hóst, hor og tennur en jólagleði....

Hér erum við búin að vera heima síðan Viktor fékk lugnabólgu, eða það er Viktor má ekki fara í leikskólann en við förum þrisvar í viku í sjúkró, iðjó og talþjálfun. 

Við höfum svo fengið annan sjúkraþjálfara heim í svona "hósta"/öndunar sjúkraþjálfun (ademhalingskine á hollensku). Mér finnst þetta bara frekar sniðugut og veit ég ekki hvort þetta er notað annar staðar en hér en þetta er þannig að sjúkraþjálfarinn situr á svona yoga bolta og hoppar upp og niður með Viktor og heldur um leið þéttingsfast um öndunarfærin. Viktor andar þá dýpra niður í maga og þjálfar lungun og nær að hósta upp slími og ógeði sem er jafnvel fast í lungunum útaf lungnabólgunni. Þessi þjálfun er víst mikið notuð hérna á krakka. Viktori finnst þetta bara voða gaman og trallar bara með og syngur og hóstar svo þess á milli.

Það hefur verið nóg að gera hjá okkur en mamman því miður ekki komist í skólann og lítur út fyrir að hún verði aðeins að setja það til hliðar í bili. Við fengum nefnilega eyrnabólgu núna rétt fyrir helgi með tilheyrandi hita OG svo er þessi elska að fá allavegana fjórar tennur..... Já það má með sanni segja að það sé allt já allt að gerast í þessum litla kroppi þessa dagana. Úff púff.... svo erfitt þegar maður stendur ráðlaus við hliðiná litla gullinu sínu og er bara ekki viss hvað er að angra... eru þetta tennur? eyrun?.... eða er þetta lungnabólgann aftur. En við byrjuðum pensilín kúr aftur útaf eyrunum fyrir helgi svo þetta er vonandi að batna og ég held að þessar tennur séu nú að skríða upp... Ljósi punkturinn í þessu öllu er að tennurnar eru þá komnar upp og eru ekki svo margar eftir svo það er voða gott. Fórum við svo til læknisins í dag og lungun er í góðu lagi og eyrun að lagast. En læknirinn vill að Viktor sé heima í 1-2 vikur í viðbót því það eru búin að vera rs vírus tilfelli í leikskólanum og betra að V nái sér alveg áður en hann fer til baka. Svo já enginn skóli fyrir mömmuna og lítill tími í stúss en bara meiri kúr og knús og kjass :) með dassi af tannpirring og tárum.

Í sjúkró, á "hestinum"

æfa sig að fara í skó ;)

flottu feðgarnir

rassinn á heimasætunni er meira upp en höfuðið þessa dagana:D

Hér er svo að renna upp tími Sinterklas og Svarte Pete hjálpara hans. Andrea er að læra um þessar elskur í skólanum og svo kemur kallinn næstu helgi svo það verður rosalegt fjör ;) Bekkurinn hennar fer að skoða hús Sinterklas núna á fimtudaginn og svo hittum við hann hjá vinum á föstudaginn og svo kemur hann víst aðfaranótt laugardags og skilur eftir gjafir fyrir börnin. Svo í nógu að snúast hjá litlu dömunni á heimilinu því hún er líka að undirbúa sig undir komu íslensku jólasveinanna. Þetta verður nú eitthvað skrítið held ég þegar heim verður komið og ef hún vill halda í allar hefðirnar hahaha sem við höfum tekið þátt í okkar útlandaveru :D.

með góðum vinum að skoða hús Sinterklas

Við erum svo bara að dunda okkur í jóla undirbúningi, erum búnar að vera duglegar að baka og ætlum að fara að skreyta og búa til aðventukrans. Andrea er sérlegur aðstoðarmaður í bakstrinum og finnst ekkert betra en að sleikja degið.... mmmm já ætli maður muni ekki eftir því hvað manni þótti þetta gott:). En núna í síðustu smákökusort þá bað hún mig vinsamlegast að trufla sig ekki þegar hún var að sleikja af hrærivélar spaðanum. ;) 

Ekki trufla mig.....

Hér reynum við því að gleyma okkur í jólagleðinni og njóta og hlakka til allra spennandi hlutana sem drýfur á daga okkar og setja á bak við okkur bolta leiðindi. :)

systkini í kasti yfir pabba sínum :)

Bestu frá BE

S

ps rosalega gaman þegar fólk skilur eftir sig spor :D endilega ekki vera hrædd við það ;)

Hraustur Gullklumpur.

Hér eru allir að hressast, við lentum inn á spítala með gullklumpinn hann fékk lungnabólgu og vorum við á spítalanum í 5 daga. Úff hann var alveg að verða geggjaður litli karlinn en voða duglegur og læknarnir svo ánægðir með hann. Hann var með æðalegg og gat því ekki alveg náð að labba eins og hann vildi en reyndi bara að gera sitt besta, gekk með rúllustöngina eins og gamall karl. Freeelsið sem fylgdi því þegar æðaleggurinn var tekinn. Hann var svo ánægður hljóp um allt .... 5 fm herbergið það er og gargaði af gleði. Mykið hugsaði ég til foreldra barna sem eru langveik eða þurfa að einhverjum ástæðum að dvelja langdvölum á spítulum. Heilbrigði er forréttindi og finnst mér við þurfa að minna okkur statt og stöðugt á það.

ekkert voða glaður í þessu fangelsi... 

gleðistrumpur komin heim :)

Á fimtudaginn í síðustu viku kom svo út bókin Gleðigjafar og var heljarinnar útgáfuteiti á sunnudaginn í Eymundson skólavörðustíg. Við komumst því miður ekki en sendum okkar fulltrúa og var þetta víst alveg magnað. Bókin seldist upp í búðinni og hafa aldrei verið jafn margir í einu útgáfuteiti þarna. Ég er svo stolt af þessari bók og að fá að vera partur af henni, svo mikil þörf á svona bók. Þegar ég var beðin um að vera með þá var ég ekki lengi að svara játandi... ég hafði sjálf byrjað að skrifa söguna hans Viktors fljótlega eftir að hann fæddist því mér fannst það hjálpa mér... og einnig það voru bara ansi ótrúlegir hlutir sem gengu á þarna fyrst og mig langaði ekki að gleyma þeim. Okkar sögu þurfti ég að stytta töluvert en lengri útgáfuni hendi ég kannski í prent einhverntíman hver veit... Ég fæ mína bók senda í pósti á næstu dögum og hlakka voðalega til að lesa restina af bókinni. 

Bókin fæst í Eymundson og er líka núna á afslætti á www.nuid.is og mæli ég eindregið með að allir nái sér í eintak og lesi þessa einstöku bók.

Dísa fór og náði sér í eintak :)

í iðjuþjálfun

að reyna að klæða sig í sokka... hahah

Annars er húsbóndinn á heimilinu staddur í Androrra þessa dagana að taka þátt í verkefni Íslenska landsliðsins. Er því fjör hjá móðurinni á godda stöðum ;). Við erum óskaplega glöð yfir því að hann fái að spreyta sig aftur með landsliðinu en við fögnum komu hans heim seinna í dag og árangri þessarar ferðar :D.

yfir og út í bili
S

Gangandi Hulk og að sjálfsögðu Spiderman :)

Á fimtudaginn þá kem ég heim, Óli náði í krakkana í skólann og leikskólann og allir sátu við borðið að fá sér síðdegis hressingu. Búið að vera nóg að gera hjá fjölskyldunni og við vorum öll að ræða málin og segja frá síðustu dögum. Óli segir þá við mig að konurnar á leikskólanum hafi sagt að Viktor fari nú bara að labba á næstu dögum hann sé bara alveg að ná þessu.... ég sagði honum þá frá því að þegar við vorum saman heima deginum áður þá hafi hann einmitt sýnt góða takta, verið að standa upp sjálfur á miðju gólfi og taka 2-3 skref og svona. Svo stöndum við í eldhúsinu að ganga frá og Viktor er að fikra sig með veggnum að uppþvottavélinni (sem er í algjöru uppáhaldi) og svo tekur hann góð 6 skref útá gólfið í áttina til okkar.... Við vorum í sjöunda himni.... vá þvílík gleði og þegar hann pompaði á rassinn þá var sko klappað og trallað og veiað og bravóað..... hann var að sjálfsögðu svakalega glaður með sjálfan sig og foreldrarnir í skýjunum. Við þorðum nú ekkert að vona að nú væri þetta komið en þegar við vorum uppi að ganga frá upp á háaloft þá tekur hann sig bara til og byrjar að labba á milli allra hluta sem hann gat.... Að sjálfsögðu uppskar hann þvílík fagnaðarlæti og gleði... Ég get varla lýst tilfinningunum... þetta var svo yndislegt svo gleðilegt og gaman.

Ég held að margir foreldrar og þar með talið við áður en við eignuðumst Viktor gera sér ekki grein fyrir því hversu yndisleg öll þroskaþrep eru. Við gerum okkur ekki grein fyrir því og allt er svoldið sjálfsagt, að sjálfsögðu eru við öll rosalega glöð og hamingjusöm þegar litla barnið okkar getur gert eitthvað nýtt. Sýnir þroska og framför en þegar það kemur lítill einstaklingur inn í líf manns sem manni er sagt að sé ekki alveg eins og önnur börn þá breytist margt. Ég er þakklát fyrir allt það litla sem börnin mín sýna mér og hlutir sem ég horfði á Andreu gera og var auðvitað rosalega stolt yfir gefa mér aðra og miklu sterkari tilfinningu í dag... Ég er stolt af Viktori þegar hann raðar upp turni eða eins og hann gerði á fimmtudaginn byrjaði að labba en tilfinninginn er svo miklu sterkari núna, bæði útaf því að við höfum unnið hörðum höndum við að þjálfa hann og koma honum á bestu staði til að hann fái bestu þjálfun og því að núna þá veit ég að þetta er bara ekki eins sjálfsagt. Ég get sko alveg sagt ykkur það að þegar hann sleppti sér alveg þá fór ég að gráta... gleði hamingju tárum jáhá í mörghundruðusta skiptið hahah.

Á laugardaginn var svo  Halloween partý í skólanum hjá Andreu, hún vildi vera spiderman 2. árið í röð það kom ekkert annað til greina, hún tók ástfóstri við þennan vöðva massa búning/karakter í kringum fjögra ára afmælið sitt og hefur bara haldið tryggð síðan ;) Viktor fékk að fara sem Hulk :) fékk þessi fínu Didrikson ullarnærföt í jólagjöf síðustu jól frá frænkum sínum og komu þau að góðum notum ;)

Ég fékk reyndar Andreu til þess að íhuga það að vera beinagrind eða draugur næst en norn kemur ekki til greyna.... það er ekkert fyrir hana sagði hún mér. Mikið að gerast hjá þessari elsku núna og voru foreldrarnir svo stoltir þegar þau komu heim eftir foreldra viðtal og kennarinn ánægður með hana og hælir henni mikið fyrir hversu góða flæmsku hún talar. Henni sjálfri finnst þetta allt saman mjög sjálfsagt en henni finnst smá erfitt að vera stóra systir... Litla skinnið. Smá yfirþyrmandi kannski að bráðum á hún tvö lítil systkini:)

En hún er mikill pælari og húmoristi.... eftir einn fótboltaleik sem hún og liðið hennar spiluðu þá var hún mikið að velta fyrir sér hversu mikið hún vorkendi þjálfaranum. Pabbi hennar spurði hana nú hvað afhverju geriru það....? Æ hann Ceryl (strákur í liðinu hennar) hann er bara svo óþekkur og hlustar ekkert á þjálfarann.... (hmmm reyndar alveg rétt hjá henni) Pabbi hennar sagði við hana já æ það er alveg réttt, kannski þú getir reynt að segja honum að hlusta meira. Andrea sat hugsi í smá stund og sagði svo við pabba sinn.... Pabbi ég held það væri bara best að við myndum selja Ceryl........ hahahaha jáha pabbi hennar vissi lítið hvað hann átti að segja þarna annað en að hlæja. Var semsagt tiltölulega nýbúið að loka transfer glugganum hér í Belgíu og vinur okkar seldur til annars liðs..... :D

En yfir og út

S

brjálað að gera hjá græna kallinum ;)

fékk að taka með sér smá stuðningstæki.. enþá svo valtur ;)

Var að sjálfsögðu fyrstur á dansgólfið og elskaði reykvélina og allar græurnar :D

Smá pæjupósa í spiderman hahah

Lög tengd minningum

Það er held ég alltaf hægt að tengja eitthvað tímabil í ævi sinni við lög.. eins og til dæmis þegar ég heyri Ase of base þá bara man ég eftir menntó..... prodigy þá man ég eftir Þingó og diskóunum þar.

Svo er líka eitt og eitt lag sem minna þig á einhverja gleðistund í lífi þínu, ástasorg eða sorg. Til dæmis fær Óli alveg grænar bólur á rassinn þegar hann heyrir hvaða lag minnir mig á þegar við vorum að byrja saman..... hahahha Hefur ekkert endilega allt með textann að gera sem er oft hjá mér, heldur var það rosalega vinsælt þegar við vorum að kynnast og mér fannst það bara svo fallegt. Lagið er með Daniel Bedingfield og heitir if you´re not the one. Ástæðan fyrir því að hann meikar það ekki er að hann bjó í Englandi á þessum tíma og var þetta lag ofspilað.... fyrir utan auðvitað að þetta er kanski ekki alveg his cup of tea ;)

Ég held að þú getir bara ekki gert mikið í því þegar hugurinn reikar í átt að minningunum sem koma upp þegar þú heyrir ákveðið lag... og er þetta alveg yndislegt þegar minningarnar eru gleði minningar. Það er svo yndislegt þegar þú byrjar að brosa og færð yfir þig þessa gleði tilfinningu og dagurinn getur hreinlega tekið u beygju. Ég á líka nokkur lög sem kannski minna mig á einhverja sorg.... sem betur fer ekki mörg... og aðalega er þetta eitthvað sem hefur nú gróið vel og ég hugsa bara ææjjj já en fyndið að ég hafi grátið yfir þessu.

Lagið Someone like you með Adele tekur mig alltaf til mars/apríl 2011 og á ég bara rosalega erfitt ennþá með að hlusta á þetta lag... það er eiginlega að verða vandræðanlegt. Ég tel mig vera komin á mjög góðan stað með sorgina sem fylgdi fæðingu Viktors og slæmir dagar eru bara algjör undantekning. Þetta lag hefur bara einhver tök á mér og þegar ég heyri það þá fer ég öll í kerfi og þarf að berjast við að halda tárunum inni. Ég hef í ófá skipti þurft að sitja einhverstaðar og einhver bara ohhhh mér finnst þetta bara alveg frábært lag.... ég bara já..... og berst í gegnum lagið. Því mér finnst erfitt að útskýra hversvegna ég á erfitt með að hlusta á það, því það er ekki textinn sem talaði til mín þegar ég var í sorginni heldur tilfinningarnar sem fylgja þessu lagi og setningar teknar úr samhengi. Sometimes it hurts instead..... bitter sweat this would taste... I wish nothing but the best for you.... Ég vissi nefnilega ekki fyrir fæðingu Viktors að það væri hægt að vera svona glaður og sorgmæddur á sama tíma, að hafa svona tvennslags tilfinnigar innanborðs var mér svo nýtt. Því oftast er það gleði en sometimes it hurts instead... og mig langaði bara að segja fólki það að þetta væri bara smá vont eeeennn ég var líka svoooo rosalega glöð. Eins og allir foreldrar þá viljum við börnunum okkar bara það allra besta og þegar Viktor fæddist þá kom ný vídd í lífið. Eins og ég hef sagt áður þá voru bara hlutir sem maður hafði aldrei hugsað um fyrir Andreu að koma upp í huga manns þegar maður hélt á þessum nýfædda einstaklingi. Ég man ekki hversu oft ég stóð mig að allskonar hugsunum hvernig verður þetta og hitt... og svo grúfði ég mig niður og hugsaði I wish nothing but the best for you....... Já þetta lag hefur ennþá vandræðanlega mikil tök á mér og sat ég bara núna síðasta laugardag með allri fjölskyldunni við imbann að horfa á Strictly come dancing (breskan dansþátt) þegar þetta lag kom og tárinn byrjuðu að leka... Andrea skildi ekkert í því að ég væri nú orðin leið yfir dansþætti hahahah. Óli bara horfði á mig og sagði ekki neitt fyrr en börnin voru farin að sofa. En ég held nú bara að þetta sé allt saman partur af því að komast yfir sorgina og eins og Emily Perl Kingsley orðaði það svo vel í sögunni sinni um Holland og Ítalíu sem ég hef póstað áður hér á síðunni.

The pain of what you had planed will never, ever, ever, ever go away… because the loss of that dream is a very significant loss.

But… if you spend your life mourning the fact that you didn’t get to Italy, you may never be free to enjoy the very special, the very lovely things … about Holland. :)

Með þessum fallegu orðum kveð ég = tilfinningahrúaldið ykkur að sinni ;)

S

Gleðigjafar :)

Gleðigjafar er bók sem mig langar eindregið að beina athygli ykkar að. Þetta er bók sem tekur saman frásögn foreldra barna sem eru sérstök á einhvern hátt, með alvarlegan sjúkdóm eða fötlun. Thelma Þorbergstóttir og Sigrún Ósk Kristjánsdóttir tóku saman frásagnir foreldranna og var það einmitt Thelma sem hafði samband við okkur og spurði hvort við værum ekki til í að vera með. Ég kynntist Thelmu í gengum gamla vinkonu og var alveg einstaklega gott að geta talað við hana og fá styrk frá þeim og Kristófer og að fá að lesa bloggið þeirra. Ég þurfti ekki að hugsa mig tvisvar um þegar hún athugaði hvort við vildum vera með því það var einmitt svona bók sem ég hefði viljað lesa þegar Viktor fæddist og auðvitað líka áður. Mér finnst þetta vera góð lesning fyrir alla einlægar frásagnir foreldra sem koma beint frá hjartanu. Bókin er semsagt í prentun núna og kemur út í næsta mánuði. Svo allir að fara út og kaupa sér eitt eintak. :)

S

Sísvangur tákn með tali krúttrass

Langaði aðeins að segja ykkur frá því að við notum og höfum notað síðan Viktor var mjög lítill tákn með tali. Það er ekki táknmál heldur tákn með sumum orðum sem maður notar þegar maður talar. Þessi talháttur er notaður í mjög mörgum löndum og þá sérstaklega fyrir börn sem eru þá með einhver syndrome, sein til tals eða einhverskonar málheltu. Ég veit til þess að á Íslandi er þetta líka notað á mjög mörgum leikskólum og sérstaklega þegar er sungið. Þeir sem ég þekki sem hafa notað tákn með tali segja að oft þá hafa börnin meiri orðaforða en jafaldrar og geta því tjáð sig meir. Fyrir okkur íslendinga er til æðisleg heimasíða með öllum táknunum og góðum útskýringum, hreyfimyndum til að læra tákninn. www.tmt.is Táknin á milli landa eru ekki alveg þau sömu en mjög svipuð. Við ákváðum að notast við Hollensku táknin strax frá upphafi. Það er mun léttara fyrir okkur tvö að læra þau tákn heldur en að láta alla á leikskólanum og þá sem vinna með hann að læra íslensku táknin. Það sem við byrjuðum með var að nota alltaf tákn með ertu svangur/ viltu borða og þegar við vorum að gefa honum að borða þá sýndum við honum táknið. Einnig með að drekka. Táknin fyrir þetta eru allir puttarnir saman að munninum eins og maður sé að fara að borða eitthvað og drekka er eins og maður sé að fara að sjúga þumalinn og hellir í leið eins og úr glasi. Þetta höfum við gert líklegast frá 6 mánaða aldri og er árangur "erfiðiðsins" að koma núna. Drengurinn viriðist bara vera sísvangur hahahah eða að honum finnst ógurlega gaman að gleðja foreldra sína og sýna listir sínar :) Fyrsta sem hann gerir þegar hann vaknar á morgnana er að tákana borða og þegar hann kemur úr leikskólanum þrátt fyrir að vera nýbúin að borða.... og matarlyst hefur hann alltaf. Sérstaklega í það sem honum þykir gott, hann verður líklega ekki kallaður Vikki beikon eins og faðir hans grínaðist með fyrst eftir að hann fæddist heldur Vikki franska :D Franska... já hann tekur þetta svo bókstaflega með þjóðarétt Belga... heldur að maður eigi bara að borða þetta í öll mál og er gjörsamlega sjúkur í franksar. Já þetta er ekkert smá fyndið og horfum við stundum á hvort annað og förum að skelli hlæja, þegar það er ríflegur hálftími síðan hann borðaði og hann táknar aftur að hann sé svangur ;) 

En mikið gleður það okkur að hann sé farinn að tákna og verður og er mikið léttara og minna um pirring að hans hálfu.

yfir og út

S